Bildiginiz gibi

Tam bir bas belası 2015 in ic karartıcı hüznünü henüz atlatmisken 2016 nin cok ta heyecan verici olmayan ilk ayının üçüncü gününden yazıyorum. 

Calışma niyetiyle oturmaya bir turlu içimin sinmedigi masamı bu gece bi sahiplenisim var ki sormayın. Zihnim masaya calışma amaçlı orurmadigimin farkında olsa gerek, yoksa şimdiye çoktan alikoymustu bedenimi.

Yazmaya olan bu hevesi taçlandırmak icin ta İstanbul'dan, ülkenin bu en ücra kosesine sevdiğim bir kadın tarafından gönderilmiş olan çikolataların bitter safhasını tüketmekle meşgulüm su an.

Kısın rahatsız edici soğuğuna bir turlu alışamamış oluşumdan kaynaklı bu sene de kar bi başka yağdı bedenime. Sanki bi bana dert bi bana soğuksun der gibi sovesim var beyaz örtüye. Bana aldırış etmeden uç gündür aralıksız yağısını kanıksamış olacağım ki (ulan bana ne yağarsan yağ) deyip sıyrıldım su kar takıntısından. Bu fotograf ta o yüzden yani. İçten gülümseyis ve rahatlık, hep o bosvermislik hissine has. 

Bu kadar beyazdan bahsetmek içimi karartıyor sanirim. Tezatlar hayatımın en sevimsiz sırdaşları ne de olsa.

En sevdiğimi hic görmemiş oluşum. En cok konuşmak istediğim hatunla anlasmali bir mesafe içerisinde oluşumuz. İste bunlar tezatlarimin göstergeleri.

Yazmaya da heves etmiştim oysa, ama Barış'ın kahve teklifini geri ceviremem. Şimdilik hoşçakalın karanlık hepinize huzur getirsin.